Cahit Arf, çocukluk yıllarında aldığı geometri eğitiminin ve Öklid teoremlerini kendi kendine ispat etmenin düşünce yöntemini nasıl geliştirdiğini şu sözlerle aktarmaktadır: “Bana bir teorem verirdi. Bir hafta düşünürdüm ve bu teoremin ispatını yapardım. Hiç bellemezdim. Kökenine inmeye, ispat etmeye çalışırdım.” Bu yaklaşım, erken yaşlarda düzenlenen ikinci sınıf matematik yarışması ve benzeri etkinliklerin ezberciliğe karşı ne kadar koruyucu bir işlev gördüğünü ortaya koymaktadır.
Matematik, insan zekasının en temel ürünlerinden biri olarak, çocukların henüz ilkokul yıllarında kavramlar oluşturabilmesini, benzer şeyleri tek bir çatı altında toplayarak algıyı ifade edebilmesini gerektirir. Timur Karaçay da makalesinde, insanları zor ama zarif matematiksel düşünceler yaratmaya iten nedenlerin estetik ve güzellik duygusuyla benzerlik gösterdiğini, matematiğin insanlığın ortak dili olduğunu ifade etmektedir. Erken yaş gruplarına yönelik düzenlenen yarışmalar ve etkinlikler, çocukların bu ortak dili keşfetmesine, sabırlı düşünme becerisi kazanmasına ve bilgiyi ezberlemek yerine kavramsal olarak anlamasına zemin hazırlar.
